سال‌هاست وابستگی اقتصاد کشور به نفت خام به‌عنوان یک چالش اساسی مطرح می‌شود؛ وابستگی‌ای که موجب شده بسیاری از بخش‌های مولد اقتصادی کمتر دیده شوند. با وجود تمام انتقادات، همچنان فروش نفت یکی از پایه‌های اصلی تأمین هزینه‌های کشور محسوب می‌شود. در این میان، توسعه صنایع پایین‌دستی به‌ویژه صنعت پتروشیمی، به‌عنوان راهکاری مؤثر برای کاهش خام‌فروشی و ایجاد ارزش افزوده، نقشی تعیین‌کننده یافته است

صنعت پتروشیمی ایران امروز با فعالیت حدود ۸۰ شرکت، به یکی از ارکان مهم اقتصاد کشور تبدیل شده است. هر یک از این شرکت‌ها در حوزه‌ای خاص نقش‌آفرینی می‌کنند، اما در این میان، برخی مجموعه‌ها توانسته‌اند با عملکردی فراتر از انتظار، جایگاهی ممتاز در سطح ملی و بین‌المللی به دست آورند.

یکی از این شرکت‌های شاخص، پتروشیمی مارون است؛ مجموعه‌ای که علاوه بر تأمین نیاز بازار داخلی، حضور پررنگی در بازارهای جهانی دارد. واحد الفین این شرکت با ظرفیت تولید سالانه یک میلیون و ۱۰۰ هزار تن اتیلن، در زمره مگاالفین‌های فعال جهان قرار گرفته و نقشی کلیدی در زنجیره تولید محصولات پتروشیمی ایفا می‌کند.

در کنار واحد الفین، واحد تولید گلایکول پتروشیمی مارون با ظرفیت طراحی ۴۴۳ هزار تن در سال و تحت لیسانس شرکت Shell فعالیت می‌کند و محصولاتی همچون منواتیلن گلایکول (MEG) و دی‌اتیلن گلایکول (DEG) را به بازار عرضه می‌کند. همچنین این شرکت به‌عنوان نخستین تولیدکننده گرید PP HIFAX در ایران، نقش مهمی در تأمین مواد اولیه صنعت خودروسازی کشور دارد. تولید سالانه ۳۰۰ هزار تن پلی‌اتیلن سنگین (HDPE) نیز بخش دیگری از سبد متنوع محصولات مارون را تشکیل می‌دهد.

بررسی عملکرد تولید در صنعت کشور نشان می‌دهد بسیاری از واحدهای صنعتی معمولاً فاصله قابل‌توجهی با ظرفیت اسمی خود دارند و در بهترین حالت، بخشی از این ظرفیت را محقق می‌کنند. با این حال، پتروشیمی مارون در سال‌های اخیر توانسته این قاعده نانوشته را تغییر دهد و نه‌تنها به ظرفیت اسمی دست یابد، بلکه بارها از آن عبور کند.

این شرکت در تازه‌ترین گزارش عملکرد خود، اعلام کرده است که در آذرماه موفق به ثبت تولیدی معادل ۱۰۱.۵ درصد ظرفیت اسمی شده است؛ رقمی که معادل ۴۱۷ هزار تن تولید بوده و نشان‌دهنده عبور معنادار از مرزهای تعریف‌شده تولید است. تداوم چنین عملکردی، مارون را به یکی از معدود شرکت‌هایی تبدیل کرده که رکوردشکنی در تولید به یک روند مستمر در آن بدل شده است.

تحقق این دستاوردها بدون برنامه‌ریزی دقیق، هدف‌گذاری واقع‌بینانه، مدیریت منسجم و تلاش شبانه‌روزی کارکنان امکان‌پذیر نیست. هم‌افزایی میان واحدهای مختلف، بهره‌گیری حداکثری از توان فنی و حفظ ثبات عملیاتی، از جمله عواملی است که زمینه‌ساز ثبت رکوردهای پی‌درپی در این شرکت شده است.

تداوم تولید پایدار و فراتر از ظرفیت اسمی در پتروشیمی مارون، نشان می‌دهد که این مجموعه توانسته با اتکا به مدیریت کارآمد و سرمایه انسانی متخصص، به الگویی موفق در صنعت پتروشیمی کشور تبدیل شود؛ الگویی که می‌تواند نقش مؤثری در توسعه اقتصاد غیرنفتی و افزایش تاب‌آوری صنعتی کشور ایفا کند.